Socialisme in a...'s profileSocialisme in alle talen...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
Socialisme in alle talen - Socialisme dans toutes les languespour une alternative socialiste dans le PS et le SP.a - voor een socialistisch alternatief in de SP.a en de PS June 20 15%? Het kan nog lager. Nu zeker!Nog voor de opdoffer van 7 juni was Frank Vande al bezig Ward De Bever op te vrijen: de macht en het postje voor alles! Op 7 juni koos de Vlaamse kiezer uitgesproken rechts.
SP.a kreeg de klap van jewelste! Nauwelijks 15% van de stemmen voor een partij zonder profiel, maar wel Vlaamser dan de N-VA. Tijd voor bezinning, zou men denken. Niet zo voor de zelfgenoegzamen van de macht! Verkoop je identiteit en je principes - als je die tenminste nog hebt - de macht en het postje voor alles. Socialisten en internationalisme? Oubolligheid…
Extreem nationalisten en socialisten hand in hand!
Overwinnaar Peeters stelde een onderhandelingsnota op: op maat van de nationalisten. Forza Flandria, met een eigen asociale zekerheid, taalpurisme en kruideniersmentaliteit. Grote overwinnaar en ex-kartelpartner N-VA mag je niet voor het hoofd stoten. In crisistijden kiezen mensen voor zekerheid (?) en geborgenheid van de eigen clan. De kleurenpsychologie verklaart het: oranjegeel staat voor ik-gerichtheid. Dat belooft om de crisis aan te pakken.
We kunnen al raden wie het gelag zal betalen…
Een vleugje rood om alles door te slikken: sommigen doen alles om er bij te horen.
Op naar de volgende verkiezingsnederlaag! 15%? Het kan nog lager. Nu zeker!
June 12 Tijd voor reflectie en democratieOndanks de grote vooruitgang zal SP.a er voor het eerst in twintig jaar niet bij zijn in de Brusselse regering. Moord en brand: “linkadoor” Vanhengel is Smet te vlug af! Zondagavond (7 juni 2009) werd vol bravoure een regenboogcoalitie aangekondigd. Zoals we het van Smet gewoon zijn, sloot hij - met de fanfare op kop - de liberalen uit.
Verkoop de huid van de beer niet vooraleer...
Donderdagmorgen (11 juni 2009) lagen de kaarten anders: een “Jamaïca-akkoord” van liberalen, christendemocraten en groenen.
“Verraad!!! Zonder Groen! is geen progressief project mogelijk.”
Alsof Groen! per definitie progressief is. Verraad? Politiek, onderhandelen, macht… Verraad is hier ver te zoeken.
Coalities maken, daar gaat het in ons democratisch systeem om. En coalities worden gemaakt op basis van ideeën, programma’s en ook mensen. Daar schort het vooral.
Bij zijn aantreden in 2003 kapte hij met botte bijl in de Brusselse SP.a: vernieuwing heette dat. Het politieke personeel werd vernieuwd, generaties werden vernield. In het verleden leven is voor niets nodig, lessen trekken uit de geschiedenis des te meer. Socialistische ideeën blijven zoek. Of is een stadsproject een nu opeens synoniem van socialisme? Het ‘eenmakingsidee’ staat alvast haaks op collectivisme. Het socialisme kan niet anders dan collectief zijn. De mosterd werd duidelijk gehaald in de eerste helft van de twintigste eeuw: toen maakte er nog ene op die manier propaganda…
De afgelopen vijf jaar waren eveneens een voorbeeld van democratie en respect: in het parlement werd de oppositie voortdurend afgekraakt en gekleineerd. Groen! kan er van meespreken. Zijn collega’s in de regering zijn het ook niet vergeten: Grouwels werd persoonlijk beledigd en Vanhengel kreeg voortdurend een veeg uit de pan. Collegialiteit, respect en correctheid.
En wordt afgerekend: politiek is macht. “Verraad?” Boontje komt om zijn loontje.
Dan hebben we het nog niet eens over het losweken van mensen uit andere partijen: het betere parlementslid Quix is monddood. Vlaams Progressief is niet meer. Voormalige groenen zitten op kabinetten of zijn gepaaid met een ‘postje’. Is de Brusselse SP.a er nu meer socialistisch op geworden? Zoek het woord in het programma…
De Brusselaar houdt niet van zonnekoningen. Een socialist applaudisseert niet voor de nieuwe kleren van de keizer.
Vijf jaar oppositie is geen slechte zaak. Op voorwaarde dat er herbrond wordt. Verruiming? Ja, naar links!!! Collectiviteit en dialoog met vakbonden voorop.
Groen! geeft het goede voorbeeld: het gaat over ecologie, het is van geen belang of dat in een liberale, christendemocratische of socialistische samenleving wordt gerealiseerd.
Tijd voor reflectie en democratie. June 05 Nood aan Rood. Nu zeker.De SP.a ROOD kandidaten op
SP.a-lijsten (lijst 1)
June 03 7 juni 2009: nu hoor je het ook eens van een ander!De Groene Belg 196, onafhankelijk e-dagblad heeft het op 2 juni 2009 over nuttig stemmen:
"Enkele kies-strategische overwegingen De beweging SPA Rood ontstond uit het verzet tegen onder andere het Generatiepact en uit de vaststelling van een aantal SPA- militanten dat de top van hun partij de voeling met de basis verloren is, de voeling met de socialistische idealen ook. Toen Antwerpenaar Erik De Bruyn zich in 2007 kandidaat stelde voor het voorzitterschap van de SPA behaalde hij tegen de kandidate van het partij-establishment Caroline Gennez in, 34 % van de stemmen.
Sindsdien werd De Bruyn (°1959) het boegbeeld van hen die hopen op een 'herbronning' van de 'Vlaamse' socialisten. Recent trad hij in de media herhaaldelijk op aan de zijde van Peter Mertens van PVDA met wie hij het linkse alternatief voor de op handen zijnde verkiezingen belichaamt.
De houding van De Bruyn tegenover de PVDA is er één van "laat ons samenwerken maar ieder zichzelf blijven." Sommigen grappen trouwens wel eens dat De Bruyn de laatste zal zijn die bij de SPA het licht zal uitdoen. Super-partijgetrouw dus alhoewel de top van de SPA van hem niets wil weten en hij in zijn bijna 30-jarig lidmaatschap van de SPA ook al een paar keer uit de partij gezet werd.
Heeft het zin te stemmen op SPA Rood-kandidaten ? Is dat geen stem verloren gooien aan de sociaal-liberale top van SPA ?
Aan het eind van dit nummer volgt nog een bijdrage van journalist Hugues Le Paige die schetst hoe hij de politiek zich het liefst zou zien ontwikkelen in Franstalig België. Ecolo zal winnen maar moet hen daarna scheep gaan met de liberalen ? Zouden ze om onze welvaartsstaat te beschermen, niet beter toch weer coalitiies vormen met de socialisten van de PS, hoeveel fouten die ook gemaakt hebben ? Op voorwaarde natuurlijk dat de PS zich na de opdoffer die ze wellicht op 7 juni krijgt, serieus gaat bezinnen en vanuit een gevoel van bescheidenheid zich ook begint te verbeteren.
Een soortgelijk scenario is ook langs Nederlandstalige kant mogelijk. SPA zal wellicht verliezen. Maar moet de partij daarom uit de "Vlaamse" deelregering verdwijnen en het terrein aan rechtsere partijen overlaten ? Of kan het na de aanstaande nederlaag zich ook binnen een regering herbronnen ? Door op een SPA-Rood kandidaat te stemmen maak je de SPA iets sterker en minder makkelijk te missen in de deelregering maar geef je tevens een signaal dat het 'anders' moet met de SPA. En met een pak stemmen achter hun namen kunnen de SPA-kandidaten hun visie binnen de partij ook beter doorzetten.
Een andere analyse luidt dat het daarvoor te laat is, dat de SPA te ver is opgeschoven naar centrumrechts, om de tanker die zo'n partij is, nog op een linkse vaart te krijgen. Zo'n analyse leidt dan tot het besluit dat SPA-Rood uit de SPA moet stappen en iets nieuws beginnen. In Nederland, Duitsland en andere Europese landen zijn er al nieuw-socialistische partijen van formaat. Maar liggen de krachtsverhoudingen in België voor zo'n avontuur niet te slecht ? Met welke middelen zouden De Bruyn en zijn companen een nieuwe partij moeten stichten ? Of zouden ze moeten samengaan met de PVDA ? Maar die wordt dan weer door sommigen omschreven als de belangrijkste hindernis om hier te komen tot een nieuwe socialistische partij en dat omdat de PVDA nog te extreemlinks zou zijn, te sectair ook. Anderen hopen dan weer dat de PVDA zal uitgroeien tot een nieuwe brede linkse partij.
De SP.a ROOD kandidaten op SP.a-lijsten (lijst 1)
Erik De Bruyn is auteur van 'Rooddruk voor een nieuw socialisme'
"Op maandagavond 1 juni ging het Terzake-debat op Canvas over het zich ongelukkig voelen van veel medeburgers én over hoe de politiek de mensen angst aanjaagt. "Politiek maakt de mensen bang", luidde de derde stelling van het debat. Maar hoe de politiek dat dan doet, dat bleef beperkt tot het soort verwijten aan Dedecker dat hij privé-detectives inzet en het verwijt van Derk-Jan Eppink (LDD) aan Groen! dat het de mensen bang maakt met klimaat-doemscenario's.
Dit soort tv-cafégesprekjes gaat echter voorbij aan een veel diepere angst die de rechtse politiek ons aanjaagt. Die angst, daarover gaat het boek "Rooddruk voor een nieuw socialisme". Een boek waarin "angst" echt wel centraal lijkt te staan. Die indruk krijg je als je de titels leest van de 10 hoofdstukken in het werk van Erik De Bruyn: gaande van angst voor Franstaligen en migranten tot angst voor het broeikaseffect en voor "het gif".
Eerlijk gezegd, die titels hebben ertoe geleid dat ik de lectuur van "Rooddruk" altijd maar uitstelde. Jammer want het boek van Erik De Bruyn is niet zo angstig én het geeft goede hoop dat we het anders kunnen aanpakken."
"Democratiseer de economie
Eén van de beklijvendste voorbeelden in "Rooddruk" gaat haast werkelijk over de bijbelse oproep om zwaarden om te smeden tot ploegen. Het gaat over de creativiteit waarmee werkende mensen hun bedrijf kunnen omschakelen naar het maken van maatschappelijk nuttige dingen. Het gebeurde bij Lucas Aerospace, een Brits militair bedrijf ten tijde van grote afdankingen midden jaren zeventig. Arbeiders van de firma ontdekten dat ze met hun kennis heel veel zouden kunnen betekenen om het leven van gehandicapten - van kinderen die leden aan een 'open rug' met name - te verbeteren. Het standpunt van de vakbonden bij Lucas Aerospace was dat arbeiders niet alleen het recht op een job hebben, maar dat ze ook het recht hebben maatschappelijk nuttige goederen te produceren. Vertaald naar de in nood verkerende auto-bedrijven zoals Opel in Antwerpen nu: de Opel-arbeiders moeten hun job kunnen behouden én kunnen werken aan de milieuvriendelijke wagens van de toekomst. Zo stelt De Bruyn het ook.Nu zijn er wel veel argumenten waarom er vooral minder auto's moeten komen - ook aan "groene wagens" kleven te veel problemen in vergelijking met openbaar en fietsvervoer - maar het feit dat werknemers zelf moeten kunnen meebeslissen in wat en hoe hun bedrijf produceert, het loopt als een rode draad door "Rooddruk".
Eigenlijk kan je "Rooddruk" in drie woorden samenvatten: "democratiseer de economie." Democratiseer ons arbeidend leven. Democratiseer de beslissingen over wat we maken aan produkten en leveren aan diensten aan elkaar en hoe we dat maken en leveren. Laat dat toch niet allemaal over aan kortetermijn-winstbejag.
De Bruyn schrijft het zelf zo: "de ideologische ruggengraat van SPA-Rood: economische democratie als basisconcept in de socialistische ideologie. Een zeer sterke openbare sector, sterke en onvervreemdbare werknemersrechten en internationale solidariteit versus eeuwige competitie."
Verlamd door angst
Als we de economie zouden kunnen democratiseren, zouden we veel welvarender, gelukkiger, gezonder en meer in harmonie met de aarde, kunnen leven. Waarom doen we dat dan niet ? Omdat de elites dan hun macht en rijkdom verliezen. En vandaar dat het alternatief van de werknemers van Lucas Aerospace niet doorging. De bedrijfsleiding wou er niet van weten. De Bruyn: "De inzet van de strijd was in wezen ideologisch. Tot elke prijs moest worden vemeden dat het voorbeeld van Lucas Aerospace een volledig economisch systeem op de helling zou zetten. De werknemers van Lucas Aerospace toonden dat hun management overbodig was zen zelfs een rem betekende op de ontwikkeling van het bedrijf en de samenleving. Hun plannen werden verworpen omdat de alleenheerschappij van de elites en hun specialisten niet in vraag mag worden gesteld."
En zo gaat het altijd weer opnieuw. De elites houden de massa's in bedwang met allerlei angstsystemen: angst voor de onbetaalbaarheid van de toekomstige pensioenen bv., angst ook voor het alternatief van een socialistische economie die meteen aan de communistische dictaturen gelinkt wordt. En dus leggen "de mensen" zich neer bij de onrechtvaardigheden van het kapitalisme dat als een soort natuurwet ervaren wordt.
Socialisme: een ecologische noodzaak ?
Zal het echter niet net "de natuur" zijn - de ecologische crisis, waarmee De Bruyn zijn Rooddruk afsluit - die ons zal dwingen om op een nieuw systeem over te stappen. Voor het kapitalisme was er lange tijd het feodalisme, met zijn koningen en vazallen. Dat systeem is toch ook verdwenen. Waarom zou het kapitalisme eeuwig durend zijn ? Een kapitalisme waarbinnen altijd het korte termijn voordeel voor de elites overheerst, met alle milieu-afbraak vandien.
De Bruyn wil met Rooddruk aantonen dat er een alternatief mogelijk is: een democratisch socialisme dat de markt zeker niet geheel uitsluit, maar dat wel zorgt dat de belangrijkste economische sectoren onder staatscontrole komen, zoals de banken en de energiesector bv. En om te vermijden dat het dan weer zo'n dooie boel wordt als in de Sovjetdictaturen, moeten de staatsbedrijven niet alleen door de top van de staat maar ook door de basis - via vakbonden en andere organisaties - democratisch gecontroleerd worden. En dan zullen de echte noden in de samenleving ingevuld worden, dan zal het milieu ook gespaard blijven.
Boeddhistisch socialisme versus biefstukkensocialisme ?
Op papier zien De Bruyns ideeën er zeker goed uit maar vergeet hij toch niet één en ander ?
Vergeet hij niet de grenzeloze leepheid waarmee mensen er altijd weer in slagen om hun eigen voordelen na te jagen ten koste van anderen ? Is daar ook niet het Sovjetcommunisme aan ten onder gegaan ? Aan de manier waarop de nieuwe machthebbers - de onderdrukten van voordien - vooral zichzelf gingen bedienen van de rijkdommen van de staat.
Vergeet De Bruyn niet ook de beperkte blik van de meeste mensen ? Van het weekend had ik op een familiefeest nog een gesprek over De Groene Belg met een neef die er enkele tientallen nummers van ontvangen en ingekeken heeft maar het allemaal zo ver van zijn bed vindt staan. Waarop een broer van me reageerde: "maar allé, en dan span je je nog zo goed in om het verstaanbaar te maken." De meeste mensen zijn echter niet geïnteresseerd in discussies over overbevolking en groene energie laat staan dat ze wakker liggen van wat er in bv. Palestina gebeurt of hoe het er hier over 50 jaar zal uitzien. De Club van Rome omschreef dat in 1972 reeds als een groot probleem: dat de blik van de meeste mensen niet verder reikt dan hun eigen omgeving, hun eigen tijd. En dat terwijl onze daden nu soms gevolgen hebben - denk aan het kernafval - die duizenden jaren na ons, nog zullen doorwerken.
Nu kunnen deze opmerkingen overkomen als filosofisch gevit, maar moet je ze niet meenemen als je je als socialist opstelt, als iemand die via een andere economische en politieke ordening, de wereld wil verbeteren ? Het socialisme van de toekomst zal nood hebben aan heel veel filosofie. Als De Bruyn in zijn boek een sneer geeft aan de "Low Impact Man" dan wil hij wellicht aantonen dat hij niet pleit voor een maatschappij van soberheid. Maar wat is er mis met soberheid ? Moeten we niet wat "boedhisme" in het socialisme injecteren om zo te voorkomen dat het socialisme van morgen hervalt in de fouten van gisteren ? Dat het weer een "biefstukkensocialisme" wordt: een socialisme dat wel zorgt voor maag en portemonnee, maar dat "de rest" vergeet.
"Het socialisme zal niet alleen gezellig zijn. het zal vooral collectief zijn"
Is een verstandige en gematigde soberheid niet ook noodzakelijk om met de groeiende miljardenaantallen mensen toch nog milieu-harmonisch te kunnen leven ? De Bruyn vermeldt dat we met de huidige voedselproductie nu al 12 miljard mensen kunnen voeden. Maar hij vergeet dan wel even om de huidige voedselproductiemethodes en wat ze allemaal stuk maken, ecologisch in vraag te stellen.
Niet dat het ecologische bij De Bruyn afwezig is. Integendeel. Hij wijdt er een heel deel van zijn boek aan, maar het is wel deel 4, het laatste deel.
"Roodddruk voor een nieuw socialisme" is hoedanook voor ons Nederlands taalgebied een waardevol boek. Het bevat tal van inzichten waarvan het aangenaam is om ze te ontdekken of te herontdekken - zoals bv. dat je het woordgebruik werknemer-werkgever moet omkeren het is de arbeider/bediende die de patron zijn/haar werk geeft waarop de patron winst kan nemen. Het brengt een scherpe kritiek op het neoliberale Europa en zijn strategie van concurrentie met de rest van de wereld. Een strategie van economische oorlogsvoering.
"Rooddruk voor een nieuw socialisme" heeft oog voor de problemen door de migratiestromen maar stelt ook dat we dringend het Zuiden moeten helpen. En uiteraard pleit het boek voor meer samenwerking binnen het kleine België in plaats van de werkende mensen hier tegen elkaar te laten opzetten.
"Rooddruk voor een nieuw socialisme" is een boek dat hoop wil bieden door een echt links alternatief aan te reiken voor de huidige impasse. Het is evenwel geen bijbel die te nemen of te laten is. "We zijn niet de hoeders van de socialistische graal" schrijft De Bruyn. Over SPA Rood stelt hij: "Alle socialisten met een SPA- lidkaart zijn welkom, en we streven naar maximale samenwerking en eenheid met alle oprechte socialisten en syndicalisten buiten de SPA. Het socialisme zal niet alleen gezellig zijn. het zal vooral collectief zijn, of niet zijn. Naar links en dan vooruit !" (jpe)"
Rooddruk voor een nieuw socialisme: EPO 2009; www.epo.be; www.bloggen.be/derodevoorzitter
http://noodaanrood.sparood.be/
Overname van De Groene Belg (mediadoc.diva@skynet.be). Waarvoor dank! June 02 7 juni 2009 - lijst 1: WIJ BETALEN DE CRISIS NIET!De SP.a ROOD kandidaten op SP.a-lijsten
|
Bedankt voor je bezoek! Laat gerust een berichtje achter.
filosofisch verzetwrote:
pROGRESSIEF DOOR DE EEUWEN HEEN , slaven die in opstand kwamen tegen hun bezitters, boeren tegen hun feodale heersers, de burgerij tegen de grenzen van de adel, de proleten tegen de burgerij...omdat het imperialisme geen uitweg biedt, en ook de dikbetaalde collaboranten van dat systeem ook niet, dat ze maar om de postjes vechten, the facts zullen de echte betekenis van woorden wel aantonen
Jan. 17
bezinningwrote:
Er werd hard gewerkt op deze site.
July 25
vakbonden, discussiefora, socio-culturele verenigingen, tijdschriften,...
intéressante et utile
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|